در سالهای اخیر، نقش تغذیه، بهویژه مصرف قندهای غذایی، در بروز و پیشرفت سرطان در مطالعات علمی پررنگتر شده است. پژوهشهای جدید نشان میدهند که مصرف بیشازحد قند میتواند در برخی شرایط با افزایش خطر ابتلا به سرطان ارتباط داشته باشد. این تأثیر عمدتاً از طریق فرآیندهایی مانند التهاب مزمن، مقاومت به انسولین و رشد سریع سلولهای سرطانی ایجاد میشود؛ زیرا افزایش مداوم قند خون موجب بالا رفتن سطح انسولین و فاکتورهای رشد وابسته به آن شده و محیطی مناسب برای رشد و تکثیر سلولهای توموری فراهم میکند. بر اساس یافتههای مرور علمی اخیر، قندهای مختلف مانند گلوکز و فروکتوز هر کدام نقش متفاوتی دارند. برای مثال، گلوکز باعث رشد سریعتر سلولهای سرطانی از طریق پدیدهای به نام «اثر واربرگ» میشود، در حالی که فروکتوز با افزایش رشد رگهای خونی جدید، تغذیهی تومور را آسانتر میکند. همچنین شواهدی وجود دارد که مصرف زیاد قند ممکن است بر عملکرد سیستم ایمنی و پاسخ به درمانهای ضدسرطان نیز تأثیر منفی بگذارد.
با این حال، نویسندگان مقاله تأکید میکنند که دادهها در همهی مطالعات یکسان نیستند اما در حال حاضر، متخصصان توصیه میکنند برای پیشگیری از سرطان و بهبود سلامت عمومی، مصرف قندهای افزوده به حداقل برسد و رژیم غذایی غنی از میوهها، سبزیجات تازه، غلات کامل و منابع طبیعی قند جایگزین آن شود. رعایت این الگوی تغذیهای میتواند علاوه بر کنترل وزن و قند خون، خطر بروز بسیاری از سرطانها را کاهش دهد.