نقش همزمان جنسیت و قومیت در سرنوشت بیماران سرطان ریه اولیه
در یک مطالعه، محققان به بررسی تفاوتهای جنسیتی و نژادی در بیماران مبتلا به سرطان ریه در مراحل اولیه (NSCLC) پرداختند و بررسی کردند که آیا مزیت بقا در زنان میتواند نتایج ضعیفتر گروههای قومی را بهبود دهد یا خیر؟ برخی گروههای قومی مثلاً افراد با رنگ پوست یا پیشینه قومی خاص به طور سنتی نتایج بدتری در بیماری سرطان ریه دارند، یعنی شانس بقا یا موفقیت درمان آنها کمتر است. به عبارت دیگر: آیا زن بودن میتواند نوعی «مزیت محافظتی» ایجاد کند و باعث شود که حتی در گروههای قومی با سابقه نتایج ضعیف، شانس بقا بهتر شود؟ این تحقیق روی حدود ۱۹۳ هزار بیمار مبتلا به سرطان ریه در مراحل اولیه انجام شد تا ببیند تفاوتهای جنسیتی و نژادی چه تأثیری بر شانس بقا پس از جراحی دارند. نتایج نشان داد:
- جنسیت و نژاد هر دو روی بقا اثر میگذارند.
- زنان بهطور کلی بقا بهتری از مردان دارند؛ یعنی زن بودن یک عامل محافظتی مستقل محسوب میشود اما با شدت متفاوت.
- زنان آسیایی/جزایر اقیانوس آرام بیشترین مزیت بقا و بالاترین نرخ بقای ۵ ساله را داشتند.
- زنان سفیدپوست و سیاهپوست هم بهتر از مردان گروه خود عمل کردند، اما مزیتشان کمتر بود.
بهطور کلی، زن بودن با افزایش احتمال بقای بیماران مبتلا به سرطان اولیه ریه همراه است؛ با این حال، شدت این اثر در میان گروههای نژادی مختلف یکسان نبوده و تفاوت نشان میدهد.